Voor de tentoonstelling heeft Beeld en Geluid diverse rekwisieten in bruikleen gekregen. Een groot deel van deze rekwisieten zijn te zien in Van Kooten en De Bie sketches of programma's. Zo stonden de plaatsnaamborden van de fictieve gemeentes Juinen en Ter Weksel uitgestald en konden bezoekers met eigen ogen de stoelen zien waar Van Kooten en de Bie op zaten terwijl ze commentaar gaven op actualiteiten in Keek op de week. Daarnaast was er ook veel achter de schermen materiaal te bewonderen zoals een script van Hadimassa en kijkerspost. En natuurlijk konden ook de vele prijzen, die het duo door de jaren heen wint, niet ontbreken. Hieronder twee objecten die in de tentoonstelling een plekje hadden.

Hoofd Kees van Kooten (ca. 1997)

(Polyester model van het hoofd van Kees van Kooten.)

Van Kooten en De Bie vertrouwden volledig op Arjen van der Grijn voor ‘de koppen’. De types ontstonden op basis van een aantal steekwoorden. Van Kooten en De Bie leverden die wekelijks op donderdag aan, nadat ze de grote lijnen voor de sketches hadden uitgedacht. Daarop trok Van der Grijn zich terug in zijn atelier en ging hij aan de slag. Op vrijdagochtend gebeurde het mirakel uiteindelijk voor de spiegel. Dankzij het samenkomen van de houding, kleding en stemmen van Kees van Kooten en Wim de Bie en Van der Grijns pruiken en grime, komen de types tot leven. De pruiken zijn van echt haar, door Van der Grijn en op een tule geïmplanteerd. Van der Grijn knipte en modelleerde de coupes zelf. De pruiken kregen bovendien regelmatig een wasbeurt. Sommige pruiken, zoals de van verslaggever Harry F. Kriele, werden in afwisselende coupes, voor meerdere types gebruikt.  

In 1998 ontvangt Van der Grijn een ‘Prix d’ Excellence’ van de jury van de Nederlandse Academy Awards. Het is de eerste keer dat een grimeur een oeuvreprijs ontvangt.  

Herindelingskaart (1986)

Als onderdeel van hun verkiezingsprogramma ‘Rugop ‘81’ presenteren Jacobse en Van Es met behulp van deze herindelingskaart een plan dat moet bijdragen aan het oplossen van het migrantenprobleem. Elke etnische groep krijgt een eigen plek: Grieken gaan naar de waddeneilanden, Drenthe wordt Turkenburg. De Randstad is voor alles wat blank is. Pasjes moeten ervoor zorgen dat er niet zomaar heen en weer kan worden getrokken. De kaart kwam in handen van Ben Walet, chef van de afdeling Rekwisieten van de NOB. Walet heeft de kaart altijd bewaard en voor de tentoonstelling bij Beeld en Geluid in bruikleen gegeven.