De Edison is een van de oudste muziekprijzen in de wereld. Deze prijs werd ingesteld als een jaarprijs voor artiesten, die met hun platenoeuvre van dat jaar de meeste waardering in hun genre gekregen hebben. De prijs, een replica van een beeld van Thomas Alva Edison, wordt in 1960 voor het eerst uitgereikt op initiatief van Dimitri Fenkel Franken en Willem Duys. Tot 1974 organiseert de toenmalige Commissie Collectieve Grammofoonplaten Campagne in samenwerking met Nederlandse grammofoonplaten maatschappij, jaarlijks het Grand Gala du Disque voor zowel het klassieke als het populaire internationale repertoire. Grote internationale sterren als Tony Bennet, The Beach Boys en Charles Aznavour komen over om op het gala te spelen.De belangstelling voor de televisie-uitzendingen is enorm, weliswaar is er tot 1964 ook maar één zender op de Nederlandse buis. Aangezien nog niet iedereen in het bezit is van een televisietoestel, wordt er veelal bij elkaar gekeken.

Tussen 1974 en 1977 worden er geen Edisons uitgereikt. In 1977 wordt de uitreiking weer in ere hersteld door de organisatie NVPI, voor zowel het klassieke als het populaire genre. De Edison is altijd dynamisch geweest en heeft zich herhaaldelijk opnieuw uitgevonden. Zo wordt in 1998 het concept van de Edisons veranderd naar een driedeling: Edison Pop, Edison Klassiek en Edison Jazz/World. Aan elk genre is een evenement verbonden. De Edison-uitreikingen zijn in zijn geheel van televisie verdwenen. 

In 2014 worden de Edisons opgedeeld per genre (pop/rock/hiphop/dance/alternative etc.). Voorheen was het beste band, mannelijke en vrouwelijke artiest. De oeuvreprijs blijft bestaan, ook de samenstelling van de jury wordt diverser.